Það er alveg ótrúlegt hvað þetta stóra, fjölmenna land er yndislegt og hörmulegt á sama tíma. Það er ekki hægt að lýsa í svona litlu bloggi öllum þeim tilfinningum og hugsunum sem fljúga í gegnum hugann. Helstu hörmungarnar eru fátæktin og lítið virði manneskjunnar en þetta er ekki hægt að mynda og ekkert skemmtilegt að mynda. Hér höfum við aðallega verið að setja inn skemmtilegar myndir, bæði fyrir ykkur til yndisauka og fyrir okkur til þess að halda smá dagbók. Við höfum haft mjög gaman að þessu  og geggjað að fá svona frábær viðbrögð allra sem lesa.

Takk fyrir okkur og sjáumst í næsta ferðabloggi….dadadara hvar verðum við þá??

Þetta er kvikindið – ég er því miður ekki með mynd af henni með lappirnar úti, svo full stærðin sést ekki vel.

Heimildarmyndin:

Það var svaka flugeldasýning á gámlárskvöld, svipaður pakki og aðfangadagskvöld samt. Allir sátu í hring og svo var hlaðborð.

Ég er kominn með kvef.

Hér eru svo nokkrar myndir frá klifri.

Flott mynd

Petter reynir á sig af öllum krafti.

Scott, ljósmyndari sem vinnur í Mumbai

Önnur góð af Petter

Tomi Lindroos veltir fyrir sér klifrinu.

Þetta er Erin frá Ástralíu

Tomi aftur, rústar leiðinni

Það var setið hring í kring um varðeld. Það var rosa fínt hlaðborð að indverskum sið, en samt með svínakjöti, sem var sérstaklega velkomin viðbót við matarflóruna.

Síðan var secret-santa leikur þar sem allir fengu að gefa einhverjum gjöf, en enginn vissi hver gaf gjöfina. Ég man ekki hvað Helga fékk, ég fékk kókosolíu sem var alveg að renna út og svo fengum ég og Petter rauðar og fjólubláar þröngar teygjubuxur, svona eins og klifrað var í á áttunda áratugnum… frá Helgu og Ceciliu, einhver svaka húmor í gangi. Það sem þær bjuggust samt líklega ekki við er hvað við erum búnir að nota þær mikið.

Svo enduðu herlegheitin auðvitað á brjáluðu fylleríi og þá var meðal annars farið í Crash-pad stacking leik. Sem útleggst líklega sem: Dettidýnustöflunarleikur á íslensku…

Myndirnar frá jólunum eru frekar dökkar og erfiðar, það verður að hafa það. Síðan fylgja með ýmsar klifurmyndir.

Sopið á jólasúpu, Pála, Eskild, Conrad, Chico, Jimbo, Jennifer, Ben, Vincent

Verið að baka kartöflur

Jólahlaðborðið, Thakkur pósar

Katarin, Wulfgang, Andrew, ekkiviss og Duncan

Cecilia, Oscar og manekki sorry

Jólasveinninn í ár: Flöskuþembill

Einhver heppinn fær gjöf

Vincent var verulega ánægður með sína gjöf

Við gáfum starfsfólkinu nýja krikket kylfu, því þeirra hafði brotnað nokkrum vikum áður.

Cool, lol

Og í dettidýnustöflunarleik

Kaare og Andrew stóðu sig lang best að mínu mati

Hvolpar komu í heiminn

Flugvélin, ég varð að lauma einni mynd af henni þarna inn

Jakob í flugvélinni

Hetjuliðið þruman að pósa upp á klett

Tomi Lindroos

Manni hlýtur að líða örugglega með tvo menn í hetjubúning að spotta mann

Ég að reyna að klifra Crystal Ball

Ég að reyna meira að klifra Crystal Ball… ég hef enn ekki klárað það

Hér eru svo fullt af skemmtilegum myndum frá hampi. Þær eru margar svo ég held ég nenni ekki að setja eina og eina inn í einu sorry.

Við erum búin að vera að klifra nánast á hverjum degi, fyrir utan nokkra hvíldardaga.

Helga fór í vikunni í námskeið í thailensku nuddi, hjá Cyriac Joseph. Hún lærði “Level 1″, sem er lappir, hendur, axlir, höfuð og andlit.

Fyrir utan það er ekki mikið að frétta, þannig að þetta er stutt færsla með eingöngu einni mynd…

Við höfum klifrað aðeins og svo haft það gott með góðu fólki hér á gistiheimilinu. Við fengum aftur herbergi á Goan Corner. Sharmilla og Thakor, maðurinn hennar, reka það með Amit, sex ára gutta í spidermanbol og með skínandi plast-riffil. Strákar eru allsstaðar eins

Addi og Mattias spila skák og drekka ógeðisdrykki

Klukkan er 7 um morgun…ennþá svalt og já, Addi getur vaknað snemma er hann langar til þess!

Farið að hitna í kolunum…

Fyrsta klifursárið hennar Helgu, hún var mjög stolt! (enginn verður óbarinn biskup og allt það)

Þessar kellur koma annnan hvern dag og selja ávexti og hafa gert það í 12 ár. Fyrst kaupir Sharmila fyrir veitingastaðinn og svo megum við spreyta okkur. Þær eru æði þegar þær koma innkeyrsluna allar með körfuna sínar á hausnum

Hjónin á Goan Corner að búa til Nutella-doghnuts…keinuhringjadeig fyllt með súkkulaðismjöri og svo djúpsteikt. Nammi gott…Sharmilla bakar eina tegund af eftirrétt (sykurgúmmulaði) á hverju kvöldi 

Myntu te…Helgu fannst það bara svo fallegt!

Prinsinn af Goan Corner!

Þetta er kökumaðurinn (cakeman)…hann röltir um klettana og selur klifrurum kökur Við höfum ekki enn keypt, við höfum ekki list á kökum klukkan átta á morgnana.

Þetta er svona skrítinn Indverskur maður sem að lifir í Asram (gistiheimili eða lítið samfélag þar sem allir fylgja sama gúrúinum), maðurinn á myndinni stundar jóga og hugleiðir, ferðast um með enga peninga og lifir á peningagjöfum. Hann gaf okkur öllum rautt og svart fræ (til heilla)  og í staðinn fékk hann 10 rúbís (30 krónur).

Við fórum til Hampi town á föstudaginn með Tomi frá Finnlandi. Það var einhver hátíð, verið að fagna því þegar Rama og Shita (guðir) giftu sig. Við héldum að það ætti að taka vagninn út og draga hann eftir aðalgötunni (á vagninum er um 7 metra há stytta af Rama sem er skreytt með blómum og drasli). Það var ekki málið en okkur var sagt að á þessari hátíð kemur fólk frá nágrannabæjunum og hanga í Hampi. Klæða sig upp fara í hofin, biðja og svo hanga og tjilla fram á nótt..bara þetta sem við gerum á jólum og páskum…borða og tjilla saman og háma í sig nammi

Helga við nammibarinn…ekki svo gott nammi :/

Mannfjöldinn að fara í hofið eða musterið eða hvað sem þetta kallast á ísl

Þetta er svona duft til þess að skreyta sig í framan, rauða doppan og fleira skemmtilegt.

Perlufestar og fleira til sölu

Þessi kunni ekki ensku svo við vissum aldrei hvað var hægt að hlusta á!

Addi og Tomi að rölta, báðir mjög röltlegir!

sdfgsfd gsdfgs dfsdf

Þessi feita geit fékk græn horn fyrir hátíðina

nei þetta er sko ekki stelpu-mótorhjól!

Strákurinn stóð upp og ætlaði að færa sig þegar Addi tók myndina og var ekkert smá ánægður þegar Addi bað hann að setjast aftur. Olíulampar til sölu.

Jólagjöfin í ár!

Tagged: Bouldering, Goan Corner, Hampi, Hampi2, India, indland, Karnataka, Klifur ]]> http://utiovissuna.com/2009/12/08/hampi-aftur/feed/ 2 utiovissuna Hampi2 - part 1 (1) Hampi2 - part 1 (2) Hampi2 - part 1 (3) Hampi2 - part 1 Hampi2 - part 1 (4) Hampi2 - part 1 (24) Hampi2 - part 1 (22) Hampi2 - part 1 (23) Hampi2 - part 1 (20) Hampi2 - part 1 (19) Hampi2 - part 1 (5) Hampi2 - part 1 (15) Hampi2 - part 1 (14) Hampi2 - part 1 (13) Hampi2 - part 1 (12) Hampi2 - part 1 (11) Hampi2 - part 1 (10) Hampi2 - part 1 (9) Hampi2 - part 1 (8) Hampi2 - part 1 (7) Hampi2 - part 1 (6) http://utiovissuna.com/2009/12/01/pondicherry-tamil-nadu/ http://utiovissuna.com/2009/12/01/pondicherry-tamil-nadu/#comments Tue, 01 Dec 2009 14:03:20 +0000 utiovissuna http://utiovissuna.com/?p=623 ]]> Pondicherry, Ponducherry, Puducherry, Pondichery, Pondicheri, Pundicherry – svo margar mögulegar stafsetningar, svo fáar götur.

Pondicherry er rómantísk hálf-frönsk nýlenda í norðurhluta Tamil Nadu. Við eyddum 2 nóttum hérna og það var alveg passlegt. Við vorum búin að heyra marga góða hluti og einhverja ekki eins góða hluti um bæinn.

Við höfðum heyrt frá öðrum ferðalöngum að fólk í Ponducherry væri frekar dónalegt og gistingin dýr. Við ákváðum að taka splæsið því við fundum hvergi laust herbergi sem var ekki grút-skítugt og eyddum miklum pening í að vera á “Colonial Heritage” í franska hlutanum. Gullfallegt gistiheimili með fallegum aflokuðum garði. Það var bara ein nótt laus svo næstu nótt splæstum við í dýrasta herbergið á gistiheimilinu. Stórt herbergi, risa rúm, einkasvalir með borði, geðveikt góð loftkæling og bara frábært herbergi. Þið sjáið mjög góða og ýtarlega kynningu í videoinu neðst á síðunni. Okkur fannst þetta alveg rosalega dýrt, fína herbergið var til dæmis meira en tíu sinnum dýrara en gistiheimilið í Hampi. Það kostaði rúmlega 7000 krónur, í samhengi við Ísland er þetta bara venjulegt verð á gistiheimili.

Við röltum aðeins um bæinn og sáum hitt og þetta. Aðallega kirkju, veitingastaði og eitthvað slíkt.

Ef maður vill upplifa eitthvað skemmtilegt í Pondicherry, þá er líklega besta bettið að fara og búa í einhvern tíma í hippanýlendunni Auroville. Það er mjög merkileg saga bakvið Auroville sem ég ætla ekki að fara út í hér, lesið Wikipedia ef þið viljið. Við nenntum samt ekki að fara þangað.

Það kom rigning og niðurfallið var greinilega eitthvað stíflað þarna…Addi var að fíla þetta en Helga neitaði að vaða, fékk far á bakinu á Adda sínum

Helga og perlurnar

Þarna geyma þau líkin, garðurinn á gistiheimilinu!

Fiskmarkaðurinn – sjá video neðar í blogfærslunni

Helga var greinilega mikið duglegri en ég að taka myndir í Pondicherry, því Addi (og Tom) er á öllum  myndum.

Kaþólsk kirkja…rosa fín, það var sunnudagur og mikið af fólki!

Það var óvenju mikið af ruslahaugum á götuhornum í Ponducherry…Helga vildi mynda herlegheitin.

Hleðslutæki, fjarstýringar, rafmagnssnúrur, straumbreytar, playstation fjarstýringar, reiknivélar, framlengingarsnúrur og alskonar gamalt drasl.

Sumar göturnar voru ótrúlega fallegar og Franskar.

skemmtileg hugmynd

Fiskmarkaðurinn

Það var mjög erfitt að finna gistingu í Pondicherry – það var allt uppbókað eða rosalega skítugt. En allar gistingarnar áttu það sameiginlegt að vera rándýrar. Við létum okkur hafa það og fórum í þetta frekar dýra (2000 INR nóttin) gistiheimili. En það var reyndar var bara laust eina nótt.

Seinni nóttina (meikuðum ekki fleiri en 2 nætur í PC) fórum við í, líklega, dýrasta herbergið í gistiheimilinu. Stórt herbergi með loftkælingu, einkasvölum og bara rosa næs. Það var ennþá dýrara – keppni: Giskið á verðið á seinna herberginu og þið fáið verðlaun! Og þau eru ekki af verri endanum.

Tagged: Frönsk nýlenda, French, India, indland, Pondicherry, Pondichery, Ponducherry, Ponduchery, Pundicherry, Punducherry, Tamil Nadu ]]> http://utiovissuna.com/2009/12/01/pondicherry-tamil-nadu/feed/ 11 utiovissuna Pondicherry Pondicherry (2) Pondicherry (1) Pondicherry (3) Pondicherry (4) Pondicherry (5) Pondicherry (6) Pondicherry (7) Pondicherry (8) Pondicherry (9) http://utiovissuna.com/2009/11/26/kanyakumari-tamil-nadu/ http://utiovissuna.com/2009/11/26/kanyakumari-tamil-nadu/#comments Thu, 26 Nov 2009 10:10:24 +0000 utiovissuna http://utiovissuna.com/?p=567 ]]> Það var fallegt á leiðinni. Við vorum spennt að komast suður!

Úff, hvílíkur staður. Mikil fátækt, allt extra skítugt, ekkert að gera. Öll hótelherbergin hérna voru dýr og skítug – semsagt, ekki gerð fyrir vesturlandabúa. Þetta er fyrsta reynsla okkar af Tamil Nadu og fyrsti þefurinn er ekki góður.

Addi er að stikna út hita…

Kanyakumari er syðsti punkturinn á Indlandi og merkilegur fyrir það að þarna mætast þrjú höf: Arabíska hafið, Bengalflói og Indlandshafið. Okkur fannst það flott og hugsuðum að það mundi líta vel út á kortinu að koma hingað.

Smá vonbrigði!
Þetta er samt örugglega fínn staður, en við vorum bara orðin svo góðu vön í Varkala.

Við komum til Kanyakumari um kvöldmatarleytið og eyddum 2 tímum í að leita að hótelherbergi. við skoðuðum örugglega 15 hótel og á endanum völdum við eitt frekar dýrt (samt ekkert fansí, bara þokkalega hreint) og tókum ódýrasta herbergið í kjallaranum…svona er þetta bara stundum!

Þetta er frekar fína hótelið okkar…

Gangurinn okkar er líka geymsla…alskonar gamalt drasl þarna. Þetta herbergi var tvöfalt dýrara en litla sæta kotið okkar í Varkala

Það var verið að mála hótelið og eins og annars staðar á Indlandi er hér ekki neitt sem heitir öryggis eitthvað….hahaha, svo flippaðir!

Þrátt fyrir þetta létum við okkur hafa það að fara í smá sight-seeing. Við sáum minnisvarða um Mahatma Ghandi og fórum síðan í smá báta-skoðunarferð um höfin þrjú (örugglega) og sáum þar minnisvarða sem var reist á litlu skeri til minningar um mann. Þetta var einhver frægur andlegur maður sem eyddi nokkrum dögum á þessu skeri að hugleiða (rétt fyrir 1900). Í bátsferðinni  sáumvið líka risastór stytta af einhverjum manni. Því miður voru upplýsingarnar í þessari ferð allar á Hindi eða Tamil og svo eitt og eitt brot á ensku, þannig að höfum ekki alveg allar upplýsingarnar á hreinu. Þið getið lesið ykkur til á Wikitravel eða Wikipedia og kannski frætt okkur eitthvað!

Þetta er aðal ferðamanna-aðdráttaraflið og auðvitað höfin þrjú!

Þvílík biðröð í dallinn.

Það voru semsagt bara Indverjar í bátnum…hehe, alltaf eitthvað smá vandræðanlegt við að vera eina hvíta fólkið

Hann er smart þessu með bumbuna…svart pils og viskustykki yfir axlirnar

Addi var að pissa á sig af spenningi…hahaha (hann er að feika það)

Það er svo töff að þeir mála oft á veggina í staðin fyrir að setja upp skilti

Addi og lítill gaur að fyrir utan bókabúðina, Hann keypti sér tvær hugleiðslubækur…Paths of meditation og Meditation, it’s progress, practice and culmination!

Minnisvarðinn, sem er í rauninni hús og ínn í húsinu er stytta af þessum manni en það var bannað að taka myndir inni!

Addi að halda kúlinu

Útsýnið var mjög gott en hvað kom fyrir hárið á Helgu?

Næsta stopp var stóra styttan…við náðum því aldrei hver þetta var skiptir ekki öllu máli! (ekki er hárið neitt betra þarna)

Við löbbuðum upp stiga til þess að komast upp á pallinn til styttunnar og sjá útsýið. Við máttum alls ekki hrækja á leiðinni!

Addi stóðst ekki mátið…

Við, hafið og himininn!

Við tókum mjög margar myndir í þessum bæ….hmmm, samt fannst okkur hann ekkert svo merkilegur. Þetta tvennt helst greinilega ekki í hendur
Það gæti verið að þegar okkur leiðist einhverstaðar (þráðlausa netið okkar var hætt að virka) notum við tímann í að rölta og taka myndir og þegar við höfum það of gott, þá sitjum við í tölvunni eða á kaffhúsi og tökum engar myndir…..interesting!

Einn af miljón minnisvörðum um Mahatma Gandhi

Ég er farin að greiða mér!

Melodious musical centre…virtist vera í notkun, allaveganna voru nýjleg plagöt við innganginn.

Smábátahöfnin, Nauthólsvík og ruslahaugur í einum pakka…hentugt!

Mjög vinarlegur karl afgreiddi okkur…Helga fékk að taka mynd af búðinni hans, hún ætlaði að reyna að ná mynd af risastóru hárbrúskunum sem stóðu út um eyrun en það tókst ekki samt krúttleg mynd!

Fórum eiginlega alltaf á þennan veitingastað…ekkert merkilegt við hann, bara þægilegt að þurfa ekki að ákveða hvar við ættum að borða. Við söknum þess að geta opnað ískápinn og fengið okkur brauð með gúrku.

Sjórinn er ruslakarfa

Hann vildi sjá Adda í nýju buxunum…..

Ég held að buxurnar séu nu ekki eins ljótar og Gunni var að vona en þær eru samt svolítið gagnsæjar

Konan heitir Þóra Guðmundsdóttir og heimasíðan hennar er mjög dramatísk með introi og öllu. Ég ætla samt að hjálpa ykkur og gefa ykkur beinan link á heimasíðuna hennar, án introsins: http://www.secretgarden.in/welcome.html

Spurning hvort maður hafi einhverntíma tækifæri á að fara þangað. Það væri gaman að hitta Íslending hérna. Þessi staður lítur allavega vel út.

Varkala er allt öðruvísi en aðrir staðir sem við höfum komið til á Indlandi. Svona týpískur sumarfrís-staður, sandur, sól og hvítt fólk í meirihluta…eitthvað sem við höfum ekki séð áður. Það voru nokkrar “vestrænar” fjölskyldur sem er líka mjög óalgeng sjón í þessu stóra landi. Þarna var fólk greynilega komið til þess að slaka á, fara í sólbað og spila skák.

Við gistum á litlu gistiheimili sem ber heitið Baby House sem rekið er af hinum hressa Sham. Hann skírði staðinn Baby House vegna þess að mamma hans hafði gefið honum jörðina og hún hét þessu skemmtilega nafni, Baby. Helga fór á viku yoga námskeið sem haldið var upp á þaki á gistiheimilinu. Það voru því miður engar myndi teknar af herlegheitunum.

Vinir okkar, Tom og Rachel (hver man ekki eftir þeim ), komu til Varkala stuttu seinna og við vorum nágrannar á gistiheimilinu.

Öldurnar við ströndina í Varkala eru víst sterkar og maður fann það um leið og maður steig í þær (nb. að sá sem skrifar hefur eingöngu farið á alvöru strönd 2-3 áður á ævinni og aldrei dýpra en að hnjám)  – Maður fór aðeins út í sjóinn og alltaf þegar maður hélt að allt væri í góðu, þá kom risa stór alda og grípur mann, fleygir manni upp í loftið og dregur mann svo eftir botninum – mjög hressandi

Þegar ég var kominn með leið á því að labba út í sjó, standa eins og kjáni, bíða eftir öldu og láta hana dúndra mér í botninn, þá kenndi hinn veraldrarvani Tom Noel mér Bodysurfing og svo seinna þegar sjórinn var mildari, Bodyboarding.

Body Surfing gengur út á að fara út í sjó í brjóstkassadýpt og bíða eftir stórri öldu – svo þegar hún kemur þá byrjar maður að synda skriðsund á fullu í átt að ströndinni – svo kippir aldan manni með þegar hún er að hvolfast yfir og þá er eins og maður fljúgi eða svífi ofan á öldunni, hátt fyrir ofan fólkið í kring um sig á smá ferð.

Þegar ég var nokkurnveginn búinn að ná Bodysurfing á hreint, þá stakk Tom upp á að við fengjum okkur Bodyboards á leigu, því að sjórinn væri hugsanlega ekki lífshættulegur þann dag. Bodyboarding gengur út á nákvæmlega það sama og Bodysurfing, nema að maður leggst á svona lítið ca 1m langt bretti og beitir svo svipaðri tækni við að bursla áfram þegar aldan kemur – En Hólí sjitt!! Það er alveg rosalegt dæmi. Það er erfiðra að hitta á öldurnar, en þegar maður nær þeim, þá dúndrast maður áfram á ógnarhraða og hendist áfram kannski 50m í hverri öldu. Flýtur áfram eins og fleytt kerling. Geðveikt. Verð að prófa þetta í nauthólsvík.

Maturinn í Varkala er ágætur. Það er mikið af sjávarréttum og maður getur oftast valið sér ferskan fisk, krabba, humar, rækjur eða smokkfisk fyrir utan veitingastaðina og þeir elda síðan það sem maður velur. Þar sem þetta er líka túristaparadís þá er auðvitað auðvelt að fá Espresso, hægt er að surfa á netinu á sumum kaffihúsana osfrv.

Bíður þolinmóð eftir lestinni

Bíður þolinmóður eftir lestinni í aðeins meira töff pósu en Helga

Varkala ströndin er gull falleg. Hún er þekkt fyrir það að þetta er eina klettabeltið í Kerala sem snýr út að arabíska hafinu.

Það hafði hrunið undan gangstéttinni 2 mánuðum áður í mikilli rigningu.

Yndislega hreina og sæta gistiheimilið okkar: Baby House.

Helga sópar og passar að herbergið haldist hreint.

Helga hlær af því að það er svo gaman að skoða bloggið okkar

Svona var eiginlega hver einasti morgun, borða morgunmat með Tom og Rachel

Hvítt te – besta te sem maður fær

Eðlan borðaði með okkur morgunmat – hún hafði samt ekki mikla list, vildi aðallega skoða blaðið.

Plataður út í lífshættulegt áhugamál: Bodyboarding

Sjórinn leit stilltur út þennan dag

Róa róa róa… aldan alveg að grípa

Og svo á þvílíkri siglingu í átt að ströndinni

Þetta eru kellingarnar sem sjá um að halda við ströndinni – tína upp rusl og raka sandinn.

Stórmeistararnir einbeita sér – Þjónarnir eru oft mjög spenntir fyrir því að fá að spila við mann skák. Í Varkala keppti Addi við tæplega 10 þjóna og vann alla nema einn. Þetta er sterkasti skákspilarinn, Zures (eða Sures), þeir tóku 3 leiki og Addi vann 2/3 – mikill sigur fyrir Ísland.

Þetta Monopoly fór í þvílíkt drama á tímabili þegar reglurnar urðu óskýrar, en endaði samt ágætlega

Helga og Rachel völdu sér þennan disk af tíkrisrækjum…nammnamm!

Kokkurinn í eldhúsinu, eitthvað að undirbúa. Spjótin fara ofaní gat á tandoori ofninum. Gatið er samsagt undir “vok-pönnunni”.

Við örkum af stað í smá búðarráb – markmiðið er að finna buxur, sólarvörn, klósettpappír og sitthvað fleira.

Það eru endalaust af svona búðum víðsvegar um Indland. Allar eins en engin eins.

Addi endaði á að láta Mr. Taylor sníða á sig tvær stuttar buxur, handvaldi efni í þær.

Indversku karlmennirnir hittast stundum á ströndinni, spjalla saman og góna á búbbur. Mjög pirrandi en Þykir samt mjög eðlilegt.

Amma store

Gullmoli úr matseðli – sá sem nær að þýða þetta fær verðlaun

Við lentum í smá rigningarsudda – ekkert alvarlegt, en alveg grenjandi

Eitt kvöldið fórum við á ótrúlega tónleika – hljómsveit frá Alleppey sem var að spila á veitingastaðnum Rose Garden. Þeim gekk mjög erfiðlega að stilla gítarinn eins og heyrist á þessu videoi og náðu ekki að fullkomna það því að í miðjum tónleikum ruddist löggulið á fullu inn á staðinn og handtók alla starfsmenn staðarins fyrir að selja áfengi án leyfis. Eftir stóðu allir matargestirnir og hljómsveitin og fylgdust með lögreglunni fara í gegnum alla pappíra og allt á staðnum. Þegar við fórum frá Varkala var managerinn á staðnum víst ennþá í fangelsi…

Þau byrjuðu í Delhi og hafa ferðast dálítið um norðurlandið og fóru svo niður með vesturströndinni til Mumbai og Goa.

Tom er endurskoðandi/bókari (accountant) og Rachel er tilvonandi heimavinnandi húsmóðir (með mikinn metnað í þeim efnum)

Við hittum þau nokkrum sinnum í Fort Cochin, borðuðum með þeim á veitingastöðum ofl og ákváðum í kjölfarið, eftir miklar ferðaskipuleggjendaviðræður, að taka eina 4 daga ferð með þeim til Munnar og Piraya. Innifalið í ferðinni var allur akstur á milli, stopp á ýmsum stöðum og gisting í 3 nætur.

Okkur var dröslað á fætur af Anesh, brjálaða sveitta bílstjóra kl 6:30 fyrsta morguninn og við héldum af stað.

Fyrsta stopp var til að skoða og baða fíla á þar til gerðum stað. Innfæddir hafa þjálfað og hugsað um fílana í margar kynslóðir.

Það var slatti af ferðamönnum nú strax þegar við komum á staðinn.

Fyrst þegar fílarnir komu arkandi þá sló hjartað í manni semi-ört. Jafnvel þessir litlu barnafílar virtust risastórir. Þeir stara í augun á manni og það er eitthvað innra með manni sem segir manni að þeir geri sér grein fyrir óréttlæti þrældómsins.

Tom óð af stað og byrjaði að baða fyrsta fílinn á fullu – Helga hafði gaman af þessu en Addi rétt þorði að pota í þann minnsta. Bakteríuparanoian, klígjukenndin og almenna hræðslan var of sterk.

Þegar stóru fílarnir með skögultennurnar komu arkandi þá þagnaði yfir mannfjöldanum og maður heyrði hjartsláttinn í fólkinu við hliðina. Þeir virtust samt vera vel þjálfaðir og maður passaði sig að vera í dálítilli fjarlægð frá þeim.

Við komum síðan við einhverstaðar…

Þegar við komum til Munnar var það mikil tilbreyting að finna ferskt loft og ekki nema ca. 20°C hita úti. Enginn raki í loftinu og maður fann fjallagustinn strjúkast um sig. Það var eitthvað við Munnar sem minnti mann mikið á ísland, ég veit ekki hvort það voru te-ekrurnar, fjallaloftið, bragðlausa kaffi-teið eða það að fara upp í rúm að krókna úr kulda, en eitthvað við aðstæðurnar vöktu með manni dálitla heimþrá.

Næsta dag fórum við og skoðuðum te-verksmiðju. Það var farið með okkur í gegnum allt ferlið við að búa til te og þó það hafi verið ágætlega athyglisvert í 2 mínútur þá var það dálítið eins og að vera í skólaferð í grunnskóla og það er ekki í uppáhaldi hjá öllum í hópnum (*Hóst*Adda*hóst)

Eftir þessar tvær frískandi nætur í Munnar og nokkrar lotur af Adda að rústa Tom í skák, héldum við af stað til Periyar. Periyar er svona “wildlife sanctuary” (sama hvað það er á ísl.) – staður með dýrum – Ferðin tók 3 klukkutíma og þegar við komum var komin grenjandi rigning. Planið fyrir eftirmiðdaginn átti að verða fílabaksferð og daginn eftir átti að vera ferð um Periyar með innfæddum leiðsögumanni að leita að tígrisdýrum, fílum, björnum og slöngum.

Því miður var veðrið ekki hliðhollt okkur og við þurftum að fresta bæði skógarferðinni og fílabaksferðinni vegna rigningar og drullu og við keyrðum því öll, síðasta daginn, af stað aftur og enduðum í bænum Alleppey þar sem leiðir fjórmenninganna skildu. Takk fyrir frábæra ferð Tom og Rachel.

Sorry, þetta eru svo margar myndir og tengingin er ekki góð núna, svo ég nenni ekki að setja eina og eina inn í einu…

Kvedja fra Indlandi

Loksins að bíða eftir rútu til Fort Kochi!

Geiturnar að jórtra á gangstéttarbrúninni…

Þetta er rosalega rólegur og fallegur bær og þó svo að hann sé klesstur uppvið stærra bæjarfélag nú á dögum líður manni samt eins og maður sé í smábæ. hér eru fallegar kirkjur og húsin eru með evrópskum blæ. Meira að segja eru gömlu kournar stundum í svona blóma sloppum eins og maður sér á spáni.

Atti á “Teapot”, mjög fallegt kaffihús með góðum mat og eðal-tei!

Rafvirkjarnir eru alveg jafn hæfileikaríkir hér í Fort Kochi…hahaha WTF

Addi á leiðinni í miðbæjinn, þarna er gömul kella í svona blómaslopp

Við fórum á Ítalskan veitingastað og Helga fékk alvöru bruchetta…hún var mjög hamingjusöm.

Á ströndinni við miðbæjinn eru bæjarbúar með svokölluð kínversk fiskinet. Engin smá smíði, það er greinilega nóg af fiski því þeir láta þetta bara síga, fiskarnir synda inn í netið og svo er bara að hífa þetta upp!

það er mjög greinilegt að Helga er dugleg með sólarvörnina…ennþá soldið hvít!

Addi að vinna að nýrri pósu!

Hér er annað útibú Café coffee day, sem er aðal uppspretta espresso fyrir Addalinginn. Húsið er byggt utanum þetta tré sem kemur svo út úr þakinu eins og ekkert sé sjálfsagðara. Þeir eru sniðugir Indverjarnir.

Við náðum að fara í eina bátsferð (sérblogg seinna) og svo var Helga orðin veik, frekar leiðinlegt. Hún var með hita og kvef í nokkra daga og svo fengum við laugardag og sunnudag til þess að rölta um bæjinn. Við vorum búin að ákveða að fara á ferðskrifstofu á mánudeginum og fara í einhverja skemmtilega fíla eða safaríferð. Svo kom mánudagurinn og þá var Addi komin með hita….þetta er nú meira ruglið!! Hver ber ábyrgð á þessu öllu saman!!

Fortið (virkið) í Fort Kochi…það er löngu búið að sprengja það í tætlur í áranna árásum. Það sem eftir er hefur sigið í sandinn með árunum…þessar rústir voru grafnar upp, steypt í kringum þær og svo var byggt safn yfir þær. Interesting!

Þetta er aðeins minna athyglisvert, en samt flott nafn á húsi…Thakur House!

ótrúlega krúttlegt hús og sofandi köttur…

Kaffihúsið var ekki með vínveitingaleyfi en það var ekkert mál að fá bjór í dulargerfi…

Þetta er greinileg ekki te sem Helga þambar!

Vonandi verður Addi orðin góður von bráðar og þá klárum við Fort Cochin, við eigum enn eftir að sjá kryddmarkaðinn og einhverjar kirkjur! Koss og knúsar….

Við fórum í dýragarðinn í Mysore. Hann er talinn einn sá besti á Indlandi og þar virðist oftast vera nóg pláss fyrir öll dýrin og maður fær það alls ekki á tilfinninguna að þeim líði eins illa og dýrunum í dýragarðinum í Barcelona (sem var frekar sorglegur)

Við náðum ekki góðum myndum af öllum dýrunum, td. öpum, górillum, björnum ofl… svo þessar myndir verða að nægja

Svo tókum við fullt af videoum, en þau voru öll á hreyfingu og ekkert sást á þeim og það var bara eitt sem virkaði… af skjaldböku

Það eru reyndar mörg betri video af þessum dýragarði sem við eigum ekki heiðurinn af… ef einhver hefur áhuga á því, þá eru nokkur þeirra hérna:

Skógarbjörn:

Tígrisdýr:

Smá fræðsluyoutubeklippa (ég horfði ekki á hana, en hún er með fíla!)

Það þekkja eflaust margir spilaleikinn “skítakall” eða stundum kallaður “þrjár litlar mýs”. Markmið spilsins er dálítið eins og í olsen, losna við öll spilin. Í grófum dráttum eru reglurnar í honum eitthvað á þessa leið (þetta endaði ýtarlegra en ég hugsaði fyrst):

• Byrjun spilsins
  • Allir fá 3 spil á hvolfi í borð, 3 spil snúa rétt ofan á þau spil (semsagt 6 spil á mann)
  • Allir fá 3 spil á hendi – semsagt, samtals 9 spil á mann með spilunum sem eru í borði
  • (maður má skipta bestu spilunum sínum á hendi út fyrir efri spilin í borði)
  • Afgangurinn af stokknum er settur á mitt borðið
  • Sá sem er með lægsta spilið leggur það út við hliðina á stokknum (3 er lægstur, svo 4, svo 5)
• Markmið spilsins er að losna við öll spilin af hendi og úr borði (en maður má ekki snerta spilin í borðinu fyrr en í lok spilsins).
• Síðan gengur spilið í klukkna hring og allir setja, koll af kolli, lægsta spilið sitt sem er samt hærra en spilið sem var sett á undan. Ef Jói setur 6, þá getur Gunni sett 7,8,9,osfrv… Og ef Gunni setur 9, þá setur Hanna td. gosa…
• Þegar spilari hefur sett út spil, þá dregur hann nýtt úr stokknum.
• Maður má setja 2-4 eins spil niður (td, 2 fjarkar)
• Ef spilari á ekkert sem er hærra en spilið sem er niðri, þá þarf hann að taka allan bunkan og setja lægsta spilið sitt niður
• Gildi spilana
  • Hærra spil er betra, en ás er hæstur – en nokkur spil hafa ákveðna töfra eiginleika:
  • 2 gildir allt
  • 10 gildir allt og “sprengir” bunkan – þeas. ef maður setur 10 út (og þú getur sett 10 á allt), þá tekur maður allt sem var í bunkanum og hendir því til hliðar og þá er það hætt að vera með í spilinu og maður sér spilin aldrei aftur – Ef maður sprengir bunkan, þá setur maður síðan lægsta spilið sitt út
• ef td. allir fjarkar eru settir út saman, sama hvort þeir voru settir af einni manneskju eða mörgum, þá sprengir það líka bunkan og maður setur síðan lægsta spilið sitt út.
• Þegar öll spilin í stokknum eru búin og spilari stendur uppi með auða hendi, þá má hann byrja að nota spilin sem hann á í borði en hann verður að setja öll efri spilin 3 fyrst, áður en hann getur sett neðstu 3 – Þar að auki má spilari ekki kíkja á neðstu spilin, heldur nota þau í blindni…
• Að “lauma” – Ath maður má lauma inn spili, ef td. fjarki er í borði og maður á fjarka, þá má maður henda honum inn á milli þó það sé ekki komið að manni.
• Mér skilst að reglurnar séu líka þannig að ef þú átt tvö eða fleiri af einhverju spili, þá verðuru að setja þau öll þegar þú setur spilið út og maður verður líka alltaf undir öllum kringumstæðum að setja lægsta spilið sem maður á, út.
• Áhætta: Ef þú átt ekkert spil sem passar, þá máttu líka taka áhættu. Þá seturði í blindni efsta spilið í stokknum á bunkan – ef það passar, þá ertu sloppin(n) en ef ekki, þá dreguru bara bunkan eins og áður, en ert komin(n) með enn fleiri spil á hendi

Ég man ekki meira og þetta er mikið ýtarlegra en ég ætlaði að hafa það.. ég er örugglega að gleyma einhvejru, endilega nefna það í commentum…. þar að auki getur vel verið að aðrir þekki aðrar reglur

Indverskur skítakall

Það getur vel verið að þessar reglur séu þekktar annar staðar og margir þekkja þetta kannski, en flestir í Indlandi virðast þekkja “shithead” eftir þessum “viðbótarreglum”

• Til að byrja með þá eru fleiri spil sem virka öðruvísi
  • 2 gildir allt
  • 3 gildir það sama og spilið sem var sett niður á undan, td. ef einhver setur ás út og maður setur 3 ofan á, þá gildir 3 sem ás.
  • 4 er þá orðið lægsta spilið
  • 7 þýðir núna “lægra en 7″ – þeas. ef maður setur 7 út, þá verður sá næsti sem á að gera (og bara sá næsti) að setja spil sem er lægra en 7, td. 4, 5, 6 eða aðra 7, en þá þarf sá næsti að gera lægra en 7. Ath að maður má setja
  • 8 er stopp-spil. Þeas. ef maður setur áttu út, þá má sá sem á að gera næst, ekki gera í eitt skipti. Ef maður setur tvær áttur út, þá hoppar það yfir tvo spilara. Þannig að ef þrír eru að spila og maður setur tvær áttur út, þá á maður sjálfur aftur að gera.
  • 10 sprengir bunkan eins og áður
  • Ás er bestur eins og áður
• Maður má ennþá lauma spilum inn, en eingöngu ef maður á nógu mörg þannig að þau verði 4 og sprengi bunkan – og þá er líka komið að manni að gera. Þannig að þú getur “stolið senunni”
• Ef maður á ekkert spil sem er nógu hátt (eða lægra en 7 þegar 7 er í borðinu) þá þarf maður eins og vanalega að taka bunkan, NEMA: að þú setur ekki sjálfur spil út, heldur á sá sem á næst að gera að sjá um það.
• Sá sem sprengir bunkan á samt sem áður að setja spil næst út.
• ATH: Í Indverskum skítakall, ef maður á fleiri en eitt af einhverju spili, þá ræðuru hvort þú setur öll út strax eða eitt eða bara tvö. Þeas. ræður alveg hvernig þú notar þau. Þar að auki þarftu ekki alltaf að setja lægsta spilið þitt út – ef þú sérð strategískan hag í að setja ásinn þinn strax út, þá er það bara hið besta mál.
• Áhætta er ekki memm.

Ég hvet alla til að prófa þetta, leikurinn verður aðeins meira interesting og það eru fleiri möguleikar á mismunandi strategíu…

Það var fólk búið að segja okkur að Mysore væri skemmtilegri staður til að stoppa en Bangalore, svo við ákváðum að koma þar við á leiðinni til Kerala.

Það var alveg fínt að vera í nokkra daga í Mysore, eins og það átti að vera.. En síðan festumst við! Það byrjaði á því að Helga varð veik, fékk magapínu og hita. Hún slappaði því af í 2 daga og við lengdum hótelgistinguna… Svo varð Addi veikur!! Við ætluðum ekki að nenna að vera þarna lengur, svo við fengum lækni á staðinn – hann kom með pillur og allt batnaði á 2-3 dögum.

Síðan vorum við búin að tékka okkur af hótelinu, stefndum á rútustöðina, fundum rútuna.. en neibbs… ALLAR RÚTUR FULLAR. Örugglega eini dagurinn á árinu út af Dasara eða Diwali hátíðinni… Enn einn dagurinn í Mysore.. Við trúðum þessu ekki… Í þetta skiptið tékkuðum við okkur inn á eitthvað ódýrt (og ógeðslegt) hótel og þraukuðum einn dag í viðbót… Og svo erum við loksins SLOPPIN

Svona fyrir utan þetta var fínt í Mysore. Þar er svaka stór og flott höll, glæsilegur dýragarður og margt fleira.

Við hittum indverskan náunga í gegnum couchsurfing.org sem heitir Amit. Hann er yoga kennari og stundar líka “reiki” heilun. Við borðuðum með honum og 3 dönsurum frá New York, Perry bónda frá USA, Ann Marie frá Noreg og einhverri stelpu frá Hollandi eitt kvöldið. Það var skemmtileg tilbreyting að borða með og spjalla við fleira fólk.

Síðan elduðum við líka indverskan heimilismat eitt kvöldið, heima hjá Amit. Hann er með svona frekar lítið eldhús en við náðum samt að nota það til að flambera fína máltíð. Addi tók reyndar ekki mikinn þátt í því, Helga sá um þetta.

Þetta er svo geðveikt, ef við gætum nú bara munað þessa fjóra punkta þá væri lífið betra

Muuuuu út í garði

Fyrir utan Mysore Palace

“Viltu slást?”

“Láttu kallinn minn í friði, kisa”

Matur með mörgum

Perry og Amit

Kakkalakki … jafn langur og langatöng

Addi fékk lakkrís í afmælisgjöf!!!

Graffití

Síminn auðvitað festur á tré

Hún sér eitthvað, enginn veit hvað

Les á meðan Helga og Amit búa til Indverskan heimilsmat, það var grenjandi rigning og húsið rafmagnslaust, þessvegna eru kerti og flassmyndir

Helga í Indverska eldhúsinu að elda á gólfinu – það er eins og hún hafi aldrei gert neitt annað….

Þetta er svo útkoman

Og svo borðuðum við.. Þetta var bara nokkuð gott

Fyrir utan hótelið okkar, “Hotel Airlines” (það er samt ekki nálægt flugvelli og tengist engu flugfélagi á neinn hátt)

Snyrtilegasta götuhornið í Mysore

Þetta er örugglega leiðinlegasta starf í heimi, umferðalögga! Kaótísk umferð, bílaflaut og mengun.

Addi orðin veikur! Þegar hann fer undir teppi í 30 stiga hita er ekki allt með felldu ;/

Þarna vorum við að komast að því að allar rútur eru fullur – við verðum áfram í Mysore

Hey… það geta ekki allar pósur heppnast fullkomlega…

Þeir segja hana vera Silicon Valley Indlands, heimili stærstu tölvufyrirtækja Indlands ofl. Hér eru frægustu skólarnir einnig og borgarbúar tala almennt frábæra ensku….

Í “The Botanic Garden”

Þetta er umferð

Glaður að finna kaffihús með kaffi

Fyrsti espresso bollinn í nokkrar vikur… ú je

Hér gátum við fengið okkur símanúmer, internet og allar græjur. No questions asked.. svona fyrir utan vegabréfsafrit, nýja ljósmynd og staðfestingu frá hótelinu um að við værum á því.

Við nutum þess að fara á KFC, McDonald’s, ráfa um strætin þar sem borgarbúar ýmist browsuðu á feisbook í símanum sínum eða sötruðu latte yfir skólabókunum.

Til gamans: Sum af þeim fjölmörgu tólum og tækjum sem notuð hafa verið í baráttunni við moskítóflugur

Þeir eru gjarnan með heimspekina svona hér og þar til sýnis

Sækja þvottinn okkar í hreinsum. Band Box virðist vera sæmilega góð fatahreinsunarkeðja í Bangalore. Addi að lesa spekina.

Á ísl: Gerið svo vel að losa ekki þvag hérna, það er annars migið allsstaðar þar sem ekki er hús, við svona veggi og svoleiðis ;/

Nammi nammi namm

Það eru líka beljur í stóru borgunum

Borða doughnut

Óvenjuleg pósa á venjulegri gangstétt hjá venjulegri götu

Helga pantaði sér Masala Dosa með roomservice

Að tala í símann við Ísland, smekklegar nærbuxur sem einhver er að þurrka á handriðinu.

Við fórum líka á geðveikt góðan veitingastað þar sem Addi fékk besta green peas masala sem hann hefur smakkað.

Við kíktum einn daginn í Bangalore Botanic Garden. Þar var samt ekkert að sjá nema blóm og tré (ok, dálítið augljóst að Addi hafi skrifað þessa blog færslu)

Einkennilega langt en mjótt tré

Mynd af flauelsblómum fyrir mömmu

Helga að borða ferskan ananas

Tagged: Bangalore, Borgir, indland, Karnataka, KFC ]]> http://utiovissuna.com/2009/10/19/bangalore/feed/ 7 utiovissuna bangalore (10) bangalore (15) bangalore bangalore (1) bangalore (16) bangalore (13) bangalore (14) bangalore (9) bangalore (8) bangalore (7) bangalore (6) bangalore (5) bangalore (4) bangalore (2) bangalore (12) bangalore blom bangalore (11) http://utiovissuna.com/2009/10/16/flautandi-slongutemjari/ http://utiovissuna.com/2009/10/16/flautandi-slongutemjari/#comments Fri, 16 Oct 2009 17:43:50 +0000 utiovissuna http://utiovissuna.com/?p=348 ]]> Okkur fannst þetta vera svona ekta slöngutemjari eins og úr Tinnabók. Flott lagið .. hálf dáleiðandi…

Síðan vorum við að setja inn kort yfir hvaða leið við erum búin að fara, þið finnið það hér: Leiðin – kortið okkar

Við fengum líka rauðan blett á ennið, sem margir hafa beðið með mikilli eftirvæntingu!!

Virupaksha musterið / hofið (hver er munurinn á musteri og hofi? Einhver?)

Inni í hofinu í 100-súlna-salnum

Þetta er fíllinn Laxmi að blessa Helgu (hann blessar mann bara ef maður gefur honum pening – Addi hafði ekki áhuga)

Komin með rauðan punkt á ennið

Hanuman að dreyfa úr sinni víðfermdu visku

Helga að komast í snertingu við innra sjálfið sitt

Þessar kýr voru líka að skoða musterið

Það er eitthvað svaka bonding í gangi þarna

Það sést ekki vel á svona lítilli mynd, en það eru rifflur á þessum steini – sem eru frá því að þeir voru hoggnir í sundur. Það eru sérstök járn sem eru fleiguð niður í steininn í langa línu þar til hann brotnar í sundur.

Fallegt útsýni yfir Hampi Bazaarinn að aftan frá

Þetta sem sést þarna fyrir aftan var notað sem leikhús í gamla daga fyrir aðalsmennina

Þarna er hann alveg orðinn ruglaður af innri leit, tengjast alheimsorkunni og af því að kyrja í of langan tíma

• Hampi er stórt svæði í norður Karnataka fylki
• Hampi var einusinni höfuðborð Vijayanagara veldisins (eitthvað gamalt stórt veldi fyrir einhverjum hundruði ára)
• Þar er musteri sem heitir Virupaksha sem er risastórt (50m)
• Það er lítill smábær upp við musterið sem heitir Hampi Bazaar – þar eru eiginlega allir túristarnir, þar eru allar druslubúðirnar, flest gistiheimilin og flest fólkið.

Margir koma til Hampi eingöngu til að skoða rústir, hanga og hafa það gott, aðrir koma í trúarlegum tilgangi (pílagrímaferðir osfrv), enn aðrir koma til að klifra! Við komum til Hampi daginn fyrir afmælið hennar Helgu. Fyrir Adda var þetta það sem hann hefur beðið mest eftir.

Á Laughing Budda að fá okkur í svanginn. Voða vinsælt í Hampi að sitja á gólfinu að borða.

Peningaplokkarar sem náðu okkur …fari þeir í rass og rófu! Strákurinn í bláu skirtunni var indæll og hjálpaði okkur að finna  bátinn yfir ána, við gáfum honum smá pening sjálfviljug og með góðu geði )

Helga  stalst til þess að taka mynd af þessum konum að þvo þvottinn.

Við gistum fyrst í gistiheimili sem heitir Vicky’s – sem var mælt með í Lonely Planet bókinni okkar. Það var allt í lagi, en síðan komumst við að því að flest klifursvæðin, leiga á klifurdýnum ofl er hinumegin við á sem liggur upp við bæinn. Svo eftir 2 nætur héldum við með bakpokana okkar yfir ána með bátnum.

Það er mjög algengt hér að menn séu í skirtu og þessum pilsum, sem eru einhverskonar lök bundin um mittið.

Einn morguninn hafði lækkað svo mikið á ánni að allir sem vildu yfir þurftu að hjálpast að við að ýta bátnum út í. Helga var auðvitað á camerunni.

Hinum megin við ána er enn minni bær sem heitir Virupapur Gaddy, eða “Hampi Island” eins og flestir kalla hann. Þetta er kallað eyja vegna þess að þessi hluti Hampi er umlukinn ám og er eingöngu fært yfir á “eyjuna” með bátum. Það var einusinni gömul brú sem fór á milli Hampi Bazaar og Hampi Island en hún skemmdist fyrir einhverjum áratugum. Það hafa verið gerðar tvær tilraunir til að byggja nýjar brýr, en eitthvað hefur alltaf komið upp á og tilraunirnar misheppnuðust, önnur það illa að 12 manns dóu í framkvæmdunum.

Vegna þessa getur maður lent í því að stranda á eyjunni. Þá kemst enginn á hana og enginn af henni. Við lentum í því að vera föst á eyjunni, en sem betur fer aldrei hinn veginn – þá þarf maður að fá sér gistiheimili eina nótt í Hampi Bazaar.

The supermarket.

Prinsessumorgunmaturinn hennar Helgu. Á veitingastaðnum Mango Tree!

Malaikofta á Mango Tree!

Addi með Channa Masala á Mango Tree

Hampi Island er mjög rólegur staður, sérstaklega núna í off-seasoninu. þar var mjög skemmtilegt að hanga á veitingastöðum og spila eða spjalla við fólk – við erum búin að vera að spila mjög mikið á veitingastöðum. Þá aðallega Rommí, Kleppara, 3 litlar mýs (skítakall), Olsen Olsen og veiðimann. Við lærðum líka nýja útgáfu af Skítakalli bara dálítið flóknari – gerir leikinn skemmtilegri. Getum sagt frá því við tækifæri.

Við gistum í gistiheimili sem heitir Goan Corner – þar fengum við bara svona kofa með stráþaki. Sharmilla sem rekur gistiheimilið á 4 hunda, einn pinku pinkulítinn klikkaðan sem reyndi að ráðast á Adda þegar hann reyndi að klappa honum – hún sagði okkur að reyna aldrei að koma við hann, hann væri klikkaður. Svo á hún líka annan risa risa stóran sem heitir Slarf, eða Slapí eða eitthvað svoleiðis.

Börnin eru alltaf mjög spennt fyrir okkur – heilsa okkur alltaf með stóru brosi

Við vitum ekki hvað þetta heitir, en það er hægt að fá þetta eiginlega allstaðar. Innan í er síðan svona sætt gumms vafið utan um stór hörð og þykk fræ… mjög spes.

Það er alltaf allt út í leðju, sérstaklega þegar maður fer í bátinn – þá er gott að hafa svona brunn til að þvo sér.

Addi að þvo þvott

Þessi heitir Slapí, eða Slarfí, eða Slerpí eða eitthvað svoleiðis – munum það ekki alveg – Þetta er einn af hundunum hennar Sharmillu á Goan Corner, gistiheimilinu sem við gistum á – og þetta er tekið fyrir utan herbergið okkar.

Menn að vinna á hrísgrjónaakri

Það er ekki annað hægt en að taka því mjög rólega hérna

Mmmm… Banuffy Pie – ferskur kókos…

Veggur

Gönguleiðin í Mango Tree… þetta eru banana tré sem þið sjáið á myndinni

Tagged: Bátar, Hampi, indland, Karnataka, Musteri ]]> http://utiovissuna.com/2009/10/11/hampi-17-sept-30-sept/feed/ 5 utiovissuna hampi (11) hampi (1) hampi hampi (10) hampi (16) hampi (15) hampi (12) hampi (17) hampi (4) hampi (3) hampi (20) hampi (19) hampi (18) hampi (14) hampi (13) hampi (9) hampi (8) hampi (7) hampi (6) hampi (2) http://utiovissuna.com/2009/10/07/klifur-i-hampi-indlandi/ http://utiovissuna.com/2009/10/07/klifur-i-hampi-indlandi/#comments Wed, 07 Oct 2009 18:30:42 +0000 utiovissuna http://utiovissuna.com/?p=187 ]]> Hér fylgir dálítið klifurnördalegt blogg, svo þeir sem hafa ekki mikinn áhuga á því ættu að forða sér…

Hampi

(Hér er gallerý með fleiri myndum)

Ég og Helga höfum verið að fara í gegnum Indland með stoppum hér og þar. Það sem hefur verið mest spennandi í mínum augum er að fara til Hampi í Karnataka. Það er þekkt sem besta klifursvæði á Indlandi og þar að auki kæmi mér það á óvart ef það er til svæði í heiminum með fleiri boulderum en hérna.

Hampi er stórt svæði en miðpunktur þess er það sem kallast “Hampi Bazaar” – þar eru flestar búllurnar og flest gistiheimili en þarna koma árlega mjög margir túristar og skoða allan þann fjölda af musterum ofl sem hægt er að sjá.

Flestir klifrarar halda samt úti á stað sem heitir “Virupapur Gaddy” en kallast oftast “Hampi Island” – eða “Hampi eyja” – Það er ekki eyja í hefðbundnum skilningi, en þar sem svæðið er umlukið ám með fáaum og brotnum brúum þá er helsti ferðamátinn af og á eyjuna með bát.

Hampi Island er lítill staður bara með nokkur gistiheimili og veitingastaði. Við erum hérna í raun á off-seasoni, svo það er mjög hljóðlátt og afar fátt fólk á ferli. Andrúmsloftið er súper-relaxed og margir koma hérna til að hanga, stunda jóga, reykja eitthvað annað en tóbak og svo koma aðrir bara til þess að klifra!

Sólin kemur á loft um 6 leitið og sest kl 18:30 og upp úr kl 10:00 er orðið 30°C stiga hiti svo maður klifrar bara frá 6-10 á morgnanna og síðan verður pinku gerlegt að klifra aftur frá 17:30-18:30 – mér skilst samt að á aðal seasoninu sé aðeins kaldara og því getur maður ábyggilega klifrað stærri hluta af deginum.

Flestir klifrarar halda sig til á gistiheimili sem heitir “Goan Corner” sem rekið er af elskulegri konu sem heitir Sharmilla og eiginmanninum hennar. Hún leigir líka út dettidýnu, klifurskó, kalk ofl. Þar er líka rekinn veitingastaður (sem veitir ekki af, því Goan Corner er dálítið afskekktur staður miðað við restina af bænum)

Það eru samt fleiri staðir til að gista og amk 1 annar sem leigir út klifurdýnur og slíkt.

Tóbúinn finnur maður _eingöngu_ á stað sem heitir “Rollo Restaurant” og er rétt hjá gisitiheimi sem heitir “Beggum’s” sem hefur líka tengingar við klifur (en Beggum er nýlega dáin og börnin flutt burt, svo það er dálítið dottið uppfyrir)

Kostnaður

Indland er mjög ódýrt land á íslenskan mælikvarða. Gistinótt á Goan Corner (og flestum stöðum á Hampi Island) kostar um 150 RS (ca. 420 kr) fyrir single herbergi, 250 RS (700 kr) fyrir double með innbyggðu klósetti. Gæti verið örlítið dýrara á high-season (frá byrjun nóvember til lok janúar)

Máltíð á veitingastað með drykkjum kostar í kring um 100 RS (280 kr) fyrir eina manneskju – en nb. bjór er mjög dýr, 120 RS (340 kr) fyrir stóra flösku af “Kingfisher” af því það þarf að sækja það eitthvert annað og það er held ég tæknilega ólöglegt að selja áfengi í Hampi, svo þetta er eitthvað húllumhæ…

Leiga á dýnu á Goan Corner er ca 60, 70 eða 100 RS fyrir daginn (fer eftir stærð dýnunnar) ef maður vill ekki taka sína með sér. Það kostar 15 RS að taka bátinn yfir fljótið til að komast í Hampi Bazaar ef manni vantar eitthvað sem ekki fæst á eyjunni.

Semsagt.. fyrir ca. 1000 ISK á dag (gistinótt + 2 máltíðir) ætti maður að geta lifað ansi góðu lífi hérna.

Fyrir þá sem áhuga hafa á að koma til Indlands að klifra þá er mesti kostnaðurinn við að fljúga en það ætti að vera hægt að fá miða á ca. 100-120þ fram og til baka til Mumbai (60þ aðra leið) … Og síðan að taka lestina frá Mumbai til Hospet (næsti bær við Hampi) – næturlest með loftkælingu er þá málið og kostar örugglega 7000 ISK.

Klifrið

Sama hvað þú keyrir marga kílómetra í burtu frá “aðal svæðinu”, þá eru risavaxnir boulderar sem þekja hvern fermeter. Hver einn og einasti steinn væri frægur á Íslandi, en hér eru þeir svo margir að maður er löngu hættur að horfa á þá.

Kletturinn er oftast mjög sársaukafullur viðkomu. Efni steinanna er granít og það er mjög grófgert en líka mjög hart, þannig að gripin eru oft eins og að grípa í hraun súkkulaði, nema mun harðara. Það stingst inn í puttana á manni og það er ekki beint húðin sem manni verkjar í heldur frekar vöðvarnir undir húðinni í puttunum.

Það eru endalaust margar leiðir eins og hægt er að ímynda sér, en þekktasti tóbúinn af svæðinu er sá sem búinn var til af Hari BLABLA – Hann er samt bara nokkur A4 blöð heftuð saman í svarthvítu, þar sem búið er að handteikna kort (að ég held eftir minni) af mismunandi svæðum og merkja inn á með tölum hvar leiðirnar eru.  Steinarnir eru oft risastórir en samt bara örlítill hringur á kortinu og svo tala og allt handteiknað og skrifað, þannig að oft getur verið erfitt að sjá hvar brautin liggur nema að vanari maður bendi manni á það.

Gráðurnar í tóbúinum eru allar í Fountain Blu gráðum (frönsku gráðurnar) og spanna allt frá 4+ og til 8a og yfir. Þetta er ekki byrjendavænn staður til að klifra – Flestar leiðirnar eru í kring um 6b-7b og þar að auki eru þær oftast háar, algengast eru ca. 4-8m háar leiðir en sumar ná allt að 15m hæð!!! Maður þarf því oft að skilja áhyggjurnar eftir heima og reyna að vera soldið kærulaus og vona það besta

Badami – sportklifur – línuklifur

Það er svæði í nokkurhundruð kílómetra fjarlægð (sem er stutt á Indverskan mælikvarða) sem heitir Bodomi, en þar er mjög svipaður klettur og hér í Hampi (mér skilst að hann sé mýkri), nema að þar eru háir veggir og hellingur af boltuðum leiðum – það er í raun helsta sportklifursvæði í Indlandi – svo þeir sem hafa áhuga á því, geta líka skellt sér í það.

Hvernig gekk mér svo?

Persónulega hef ég átt í miklum vandræðum með að venjast steininum (kallið í vælubílinn, nú byrjar það). Við erum búin að vera hérna í um 10 daga en mig verkjar samt ennþá alveg gífurlega í fingurna – þegar ég skrifa þetta á ég mjög erfitt með að klæða mig í buxur eða opna lásinn á hjólinu mínu…

Við förum eftir nokkra daga, svo ég veit ekki hvernig þetta er þegar maður er búinn að venjast steininum, en ég vonast til að geta komið hingað aftur eftir 1-2 mánuði þegar það er orðið örlítið kaldara og vonandi geta haft meiri tíma til að venjast gripunum.

Ég er búinn að klifra nokkrar 5+ leiðir (ca. V1 held ég) og (vonandi) eina eða tvær 6a leiðir (ca. V2 held ég) – ég hef verið að klifra 6b, 6b+ á íslandi (Hnappavöllum, Jósepsdal) svo ég kenni harða steininum um slappan árangur – eða erfiðum gráðum – eða ofgráðuðum leiðum á Íslandi…. veit ekki – en allavega, ég ætlaði að setja video en það gleymdist og svo byrjaði að rigna síðustu dagana svo það gekk ekki eftir…

Ég er búinn að kynnast skemmtilegu fólki hérna og margir mjög klárir klifrarar koma hingað. Flestir sem koma eru ekki svona miklir n00bar eins og ég, svo þær væri eflaust ekki með sama væl.

Að lokum.. gott boð:

Ef einhver klifrari hefur áhuga á að koma til Indlands og taka bouldering session, þá vantar mig alveg klifurfélaga hérna úti og væri alveg til í að hjálpa við að undirbúa ofl við komuna